18 Ekim 2017

İlkokullu olduk yaşasssııınnn

Uzun bir zaman geçti yine malum bahane hep hazır; hayat koşuşturması, evden işe, işten Efe'yi al onunla eve, evde ödev yemek sohbet yat kalk yine evden işe... Allah hepimize sağlık versin tabi ki. Bu koşturma biterse hayat biter, bitmesin, koşturalım.

Efe Eylül 2017 itibariyle resmen okullu oldu. Okul seçimimizi birçok sebepten ötürü; eve yakınlığı, iyi referanslar, çevre ve iç mekan çekiciliği gibi, Jale Tezer Koleji'nden yana yaptık. Öğretmeniyle tanışma toplantısı hayatımdaki nadir heyecanlı günlerden biriydi. Reyhan Öğretmenimiz hem güleryüzü hemde bitmez tükenmez görünen enerjisi ile harika bir hanım. Efe sevgi ve saygı duyuyor bunu hissediyorum. Şimdiye kadar ki tecrübemize bakarak şanslıyız diye düşünüyorum. Okula gidiş ve dönüşlerini organize edene kadar biraz sıkıntı çektik ama şimdi ki düzene göre sabahları babası götürüyor, akşam servisle dönüyor, bir hafta anneannesine bir hafta babaannesine gidiyor okul çıkışı, dönüşümlü olarak. Okul sabah 8.30 akşam 16.20 arası.

Okuma - yazma ufaktan başladı... Öyle güzel ki bunu izlemek anlatamam. Efe okudukça okuyabildiğini gördükçe mutlu oluyor, yazmak biraz eziyet gelse de şimdilik onun da bundan mutluluk duyduğunu hissediyorum. Yazı ödevlerindense basit toplama işlemi yaptıkları matematik ödevlerini daha çok seviyor, hemen bitiyor diye :) Okulda arkadaşları, maçları, keyifli geçen teneffüsleri ona hergün anlatıcak bir araba dolusu anı bırakıyor.

Evladımla ilgili şuan tek dileğim, sağlıklı olmasından sonra güzel an'lar anılar insanlar biriktirmesi. Hayatın tek anlamı bu değil mi zaten?

Bu yaz önce Efe, Koray, babaanne, dede, hala, kuzen ve enişte ile kısa ama eğlenceli bir Sapanca tatili yaptık. Sonra Temmuz ayında Efe, annem, anneannem, kardeşim, Damla ve diğer kuzenle yine harika bir Antalya tatili yaptık. En son olarak da Ağustos sonunda Efe, Koray ve ben Alanya'ya gittik ve yaza çok güzel bir nokta koyduk. Denize havuza güneşe doyduk diyebilirim. Efe bu yaz yüzme işini çözdü, kolluk filan gerilerde kaldı. Şimdi okulda da desteklendiğinden önümüzdeki yaz kendisinden değişik figürler bekliyorum.

2017 Yaz'ına ait diğer bir önemli konu ise Bisiklet binmeyi hemde kendi kendine öğrenmiş olması. Alem çocuk babaannesini almış bisikletinin yan tekerleklerini söktürmeye gitmişler sonra da doğru parka "Nene sen otur bana bak" demiş ve deneye deneye başarmış. Demek ki neymiş insan oğlu yaşı küçükte olsa kafasına koymaya görsün, herşeyi yapar.

2017 yılına ait tarihe not düşülesi 2 konumuz daha var biri evimizi taşıdık, hemde tam Efe'nin doğumgününde diğeri de arabamı değiştirmiş olmam. Ayrıca bir de kuşumuz oldu hemde inanması güç ama pıt diye Efe'nin önüne gelip konan bir muhabbet kuşu. 

Şimdilik benden bu kadar... Detaylı olarak yazmak istediklerim var. Hepsini zaman buldukça yazacağım, tarihe not düşmek, hatırlamak, paylaşmak için.





25 Şubat 2016

5.yaşımızı kutladık

En son geçen sene yazabilmişim bloguma buna inanamıyorum... Zaman gerçekten su gibi geçiyor. Arada neler neler yaptık, Norveç'e gittik, tatile gittik ve tabi ki en önemlisi Efe gerçekten çocuk moduna geçti. Ve bu sene de yine çok güzel bir doğum günü kutladık, Allah nicelerini göstersin hepimize...
Birazdan biraz fotoğrafta olucak, büyüdüğünü gözüyle görmek isteyenlere.

Bu yazımı ertlemiş olmamın sebebi birazda dünya tatlısı, biricik Lia'mızı elim bir trafik kazası sonucu (İsrail'de) kaybetmiş olmamız. Kendisini Ocak 2015'de uğurlamıştık, o tarihten beri sık sık telefonda konuşuyorduk. Yokluğuna alışmak zor oldu, hepimiz için. Galiba en çok benim için. Ben onu farklı seviyordum, bir abla bir teyze gibi... Hele Efe sorduğunda, hatırladığında öyle bir cız ediyor ki içim. Koray desen ayrı yıkıldı, hepimizin kalbinde büyük yeri vardı. Şüphesiz ki onu asla unutmayacağız...





Dediğim gibi geçen sene Mayıs ayında oğlumla Norveç gezisi yaptık, Damla - Serkan - Batu ziyareti. Hergünümüz güzel geçti. Ama dürüst olmak gerekirse, Efe o zaman şimdikinden de küçük olduğundan sıkça bizi çileden çıkardı ama idare ettik, çocukla seyahaet ediyorsan bazı krizleri göze almak gerekiyor. Uçakta kakası gelebilir, içtiğini üstüne dökebilir. Sıkılabilir, uyumaması gereken bir anda uyuyakalabilir. Ama yine de seyahat etmekten vazgeçmemek lazım neticede bir sürü unutulmaz 'an' yaşadık hepbirlikte... Bilgisayarımda Norveç resimleri olmadığından ayrı bir post olucak, Norveç resimleri ile :)

Büyüdük ve artislik nedir biliyoruz artık galiba :)

Geçen yaz sonu... 

Buradaki ifadeye bayılıyorum

Yılbaşı ağacı ve Efe temalı fotoğraf



Anne papyon alalım dedi, aldık, taktık

Komik palyaço'm benim

Geri kalmayım dedim :)



Birde yazın kalabalık bir Çanakkale, Dardanos tatilimiz oldu, Nilüfer Teyze'nin evinde. Çocuklar için bol deniz, bol güneş... Efe'nin salıncakta uyuduğu 'okey partilerimiz' ve lezzetli yemeklerle dolu uzun sofra muhabbetlerimiz unutulmazdı.

Bu arada yeğenim Batu Ağustos'ta 2 yaşına basıcak, yürüyor ve kendince epey konuşuyor, pek tatlı pek.
Sevgili yeğenim

Efe'nin kreşte 2.yılı olduğundan kıdemli kreş öğrencisi oldu kendisi. Maşallah pek fazlaca okul sever bir çocuk. En büyük tehdidim 'seni okula göndermem yarın görürsün' - ve bu tehdit işe yarıyor :)

Efe artık sayı ve harflere tamamen hakim. Sevdiği şarkılar, bildiği tekerlemeler ve yemekten içmeye televizyon programından futbol takıma pek çok tercihi olan, kararlı, istediklerini ve istemediklerini net ifade edebilen bir yakışıklı.

Bir taraftan okul araştırmalarına bile başladık... Koca bir bilinmez okul meselesi. Doğru bir karar (iyi bir okul, ödenebilir bir fiyat gibi çok kriter var) verebilmek için çabalayacağız. Günümüz şartlarında bir kolej tercihi yapmak gerektiğini düşünüyorum. Benim için en önemli nokta çocuğumun en erken zamanda ingilizce öğrenmesi ve yine iyi bir arkadaş ortamında, ona yol ve sevgi gösterebilecek öğretmenlerle bir yolda yürümesi...

Benim işimle ilgili olarak; firmamız Alstom'u, General Electric firması satın aldı. Ofisimiz Kentpark'a taşındı.
Şirketimiz ve ben :)

Şimdilik bu kadar; yazımı okuyanlara, yaz da okuyalım diyenlere selam olsun :)

Sevgiler...



Çok güzel bir doğumgünü geçti... Çok şükür :)

Oğlumla misafirlerimizi beklerken

Sevgili Gökhan bu sene de bizimleydi

Danslar, oyunlar 

İtfayeci Sam pastası, yaşasın... Magnetimiz de böyleydi bu sene


Resim yazısı ekle

Pinyatamız da vardı... 


Aydırmen yani Captain America... :)

Biraz piller bitmeye başlamış galiba...